3.5 stars. Na 4 maanden had mijn bibliotheek dan toch eindelijk dit boek. Ik dacht al dat ik het nooit zou kunnen vinden.

 


Dit was al tig keer beter dan de vorige boeken. Ja, ja, ik weet het, ik had makkelijk gewoon de serie kunnen dumpen, maar het intrigeerde me en ik wilde graag weten of het beter werd. Jammer genoeg waren boek 1 en 2 dus niet al te goed, maar nu ik zo dichtbij was wilde ik de serie ook afmaken.

Er was nog genoeg mis met het boek, dingen die iets te gelegen kwamen, net die twist brachten waar ik mijn oogjes om aan het rollen was. Maar ook dingen die ik gewoon graag had gezien, zoals hoe de wereld echt vergaan is, hoe de evacuaties zijn gebeurd (aangezien ik echt niet gok dat iedereen gezellie in een bunkertje mocht gaan zitten), ik had ook graag wat meer van de wereld zelf gezien. Nu voelde het een beetje te gemakkelijk, niks hoefde je uit te leggen, het was gewoon allemaal op dezelfde plek, of allemaal superdicht bijelkaar. Echt jammer. Het had een echte impact kunnen hebben als de wereld wat meer tot zijn recht kwam.

Laat ik maar beginnen met de puntjes die ik wel leuk vond:
-Glass x Luke, Bellamy x Clarke en Sasha x Wells. Ik vond de romantiek tussen de koppels echt heerlijk en het bracht het extraatje in het boek waardoor het boek echt beter werd. Sure, het was een beetje overdramatisch op punten, vooral hoe de relaties tot stand kwamen, maar in dit boek, waar de relaties er zijn, was het geweldig leuk en ik was gewoon aan het juichen vanwege de schattigheid/romantiek.
-De aardbewoners en de bunker. Ik vond het heel interessant om wat meer informatie te horen over de aardbewoners, over Mount Weather, en hoe het allemaal ging voor alles.
-Het feit dat we niet meer een overvloed van flashbacks hadden. Ik vind flashbacks tof hoor, maar het moet niet zo overvloedig zijn dat het verwarrend en vervelend wordt.
-Eindelijk was iedereen dan op aarde en ik moet zeggen dat ik blij ben er mee. Ik weet dat ik het nou niet echt leuk vond om telkens weer heen en weer geschoten te worden tussen ruimte en de aarde. Heb je net een leuk stuk op de aarde, wordt je weer naar de ruimte geschoten.
-Clarke. Wauw, wat een top meid. Met elk boek zie je haar groeien, en beter worden en ik was gewoon zo blij dat ze haar rol op aarde heeft gevonden. Dat ze iets heeft gevonden waar ze volgens mij haar hele leven wel aan wil besteden. De 100 en ook de kolonisten kunnen maar dankbaar zijn voor wat Clarke allemaal kan.

Toch wat minder vond ik:
-Rhodes. Alsof boze aardbewoners niet genoeg was, moest de schrijfster blijkbaar maar gewoon ook nog de grootste klootzak naar beneden halen en hem laten leven (Ja, ik weet hij kwam naar beneden, dan nog had ik gehoopt dat het anders liep/dat ie gewoon niet de aarde kon overleven). Bah, hij heeft het boek echt niet leuk gemaakt. Ik vond hem strontvervelend.
-De waarheid achter Kendall.
-Eindelijk, EINDELIJK ging iemand (Glass x Luke) op reis, ik was echt HELEMAAL blij, en ik zat te juichen en te dansen in mijn stoel. Yes, dacht ik, eindelijk gaan we dan die mysterieuze aarde ontdekken, zien wat er nou is gebeurd. Maar nee, meneer en mevrouw vinden een huisje en besluiten maar niet meer verder te gaan. :| En dan gebeurd er van alles en komt er nog minder van. Bah, bah en drie keer bah.
-Zoals ik al zei in het begin, ik had graag meer wereld gezien. Het is allemaal zo gefocust op een stuk, en dat is razend jammer. Ik wil graag weten of er meer mensen het overleefd hebben, of er nog stukken van de wereld te vinden zijn (zoals monumenten, of grote gebouwen).
-Het einde voelde een beetje snel snel. Alsof de schrijfster maar 3 boeken mocht schrijven en dus maar snel snel alles probeerde af te maken en klaar te zijn. Jammer hoor.

Phew, ik denk dat ik nu het meeste wel heb geschreven. Ik ben blij dat de serie nu voorbij is en dat ik hem toch heb voltooid.

Zou ik deze serie aan vrienden/familie recommenden? Nee, niet echt.

Review first posted at http://twirlingbookprincess.com/