Soms smaakt liefde zout - Joanna Philbin

Ik ben halverwege gekomen, en daarna wilde ik met die boek gooien. (niet dat ik ooit met een boek zou gooien, maar je weet wel dat gevoel.)

De 2 hoofdpersonen (Isabel en Rory) zijn net kartonnen borden. Geen substantie en niks leuks. Isabel was voor een groot deel een enorm groot kreng, en Rory was een bang en stil muisje dat niet eerlijk kan zijn over wat ze voelt. Ook laat ze iedereen over zich heen lopen.

Later kregen ze wel een vriendschap, maar dat voelde geforceerd en vreemd.

Ik vond het boek niet leuk, misschien wordt het beter, maar ik heb leukere boeken die ik wil lezen.